1- مدت زمان يادگيري در مقايسه با روش هاي غير فعال به حد اقل كاهش مي يابد و دانش آموزان در اندك زمان، مفاهيمرا ياد خواهند گرفت.

2- چون دانش آموزان خود به يادگيري وآموختن مي پردازند لذا از كسب دانش جديد احساس لذت مي نمايند و كمت احساس خستگي خواهند كرد.

3- چون تاكيد روش هاي فعال تدريس به مشاركت فراگيران در جريان ياددهي و يادگيري است لذا احساس مسئوليت در آنها افزايش مي يابد.

4- دانش آموزان در تيم و گروه هاي كوچك به يادگيري مي پردازند بنابر اين ارتباطات بين آنها توسعه يافته و به مهارت هاي اجتماعي در سطح بالا دست مي يابند.

5- معلم بيشتر به نظارت و رهبري مي پردازدوفرصت زيادي خواهد داشت تاجريان آموزش را به نحو مطلوب سازمان دهي نمايد.

6- با اجراي روش هاي فعال تدريس مفاهيم و موضوعات آموزشي به صورت چند جانبه مورد بررسي قرارخواهند گرفت پس عمق وپايداري آن بيشتر خواهد شد.

7- دانش آموزان با علاقه و انگيزه ي بالا مطالب را يادگرفته وبا اشتياق زياد در مدرسه حضور مي يابند.

8- يادگيري وآموختن از حالت ملال آور به مفرح وشاد تبديل مي شود.

9- چون دانش آموزان در جريان يادگيري به هم ديگر كمك مي نمايند بنابراين حس دوستي و صميميت در بين آنها بيشتر مي شود.

10- در روش هاي فعال، معلم  به فرايند يادگيري تاكيد مي كند تا نتيجه ي آن لذا دانش آموزان هميشه احساس موفقيت خواهند كرد.

11- به جهت احساس كفايت دانش آموزان در يادگيري اعتماد به نفس آنها بالا مي رود.

12- چون به هر عضو كلاس فرصت اظهار وجود داده مي شودبنابراين دانش آموزان جرات بيان وعقيده پيدامي كنند ونقاد تربيت مي شوند.

13- دانش آموزان براي زندگي بزرگسالي بهتر تربيت وآماده مي شوند.

14- اجراي روش هاي فعال سبب كاهش افت تحصيلي خواهد شد.