به نام يگانه  آ فريدگاري که عالمان امت محمد (ص) را وارثان دينش قرار داد ، قلمشان را سر چشمه علم و دانش و مر کبشان را بر خون شهدا برتري داد.
به نام آنکه معلم را در آيينه اي قرار داد تا صيقل بخش نو رش باشد .
سلام بر جانشين انبيا، سلام بر دارنده زيباترين عشقها،سلام بر تو که راهنمايي در جاده پر خطر هستي، تو که از پس پرده غفلت خورشيد را نظاره کردي و آموختي آموختني هارا و ياد دادي ياد دادني هارا.
 
 
اي معلم تو را سپاس:
 
اي آغاز بي پايان ، اي وجود بي کران ، تو را سپاس .اي والا مقام ، اي فراتر از کلام، تورا سپاس.
اي که همچون باران بر کوير خشک انديشه ام باريدي سپاست مي گويم، تو را به اندازه تمام مهرباني هايت سپاس مي گويم .
اي نجات بخش آدميان از ظلمت جهل و ناداني،اي لبخندت اميد زندگي و غضبت مانع گمراهي تو را سپاس مي گويم .
اين تويي که با دستان پر عطوفتت گلهاي علم و ايمان را در گلستان وجود مي پروراني و شهد شيرين دانش را به کام تشنگان مي ريزي.
پس تو را اي معلم به وسعت نامت سپاس مي گويم . همان نامي که چهار حرف بيشتر ندارد ، اما کشيدن هر حرف و صدايش زماني به وسعت تاريخ نياز دارد.