مقام معلم از ديدگاه استاد محمدحسين شهريار“



وز ســوادآمـــوز مـــا هـــم يـــاد بـــــاد   كـو بـه مـا خـوانــدن نــوشتــن يــــاد داد

از پــــدر گـــر قـــالـــب تـــن يــافتيـــم    از معلــــم جـــــان روشـــــن يــافتيـــم

اي تــــو كشتــــي نجـــــات روح مــــــا     اي بـــه طــوفـان جهـــالــت نـــوح مــــا

اي معلــم چـــون كنـــم تـــوصيـــف تــو    چـــون خــدا مشكــل تــوان تعـريـف تـــو

يــك پـــدر بخشنــده ي آب و گــل اســـت   يــك پــدر، روشنگــــر جـــان و دل اســت

وَلَـــــدَّك بــــاَعلَّمَـــــكَ بــــــازَوَّجَـــك  هــــر ســـــه را حـــق اُبـــوت مشتـــرك

ليـك اگـر پـرســي كــداميـن بـــرتــريــن   آنكــــه ديــــن آمـــوزد و علـــم اليقيـــن

مــا همــه طفليـــم و روحـــانــــي پـــدر   كــي پــدر بــدخـــواه بــاشــد بــا پســـر

آنكـــه بـــا تـــو درس قـــرآن مــي دهــد   بــا تــو دارد جــــاودان جـــان مــي دهــد

مــا جهـــان جـــاودان خـــواهيــم و بــس  خـــواه بـــاشـــد زودرس يـــا ديـــر رس

آفـــرينــش مكتـــب اســـت وكـــردگـــار  خـــود مـــديـــــر و انبيـــا آمـــوزگـــار

ايـن جهـان هـاي مـوقـــت هـــر چــه بــود   مــــرگ را محكــــوم و در حكـــم نبــــود

انبيــــا را هــــم خــــــــداي اوستـــــاد  علــم مطلـــق تــا كليـــــد وحــــــي دارد

انبيـــا را عــــلم مـــــا كــــان و يكـــون   ليـــك رخصـت نيسـت از ميـــزان فـــزون 
تــا ظهـــور قــائــم ايـــن دانـــش قليـــل   ليكــــن از آن پـــس سبيــــل و سلسبيــل 
ديــن و كفــر مــا اســـاس عـــلم و جهـــل   كـار ديگـر علــم و جهـــــل ماســت سهــــل 
اي معلــــــم اي چــــــــراغ رهنمــــــــا    در رديـــف انبيــــايـــي مــــــرحبــــــا