فرهنگ فارسی معین

(بَ مَ) [ په . ] ( اِ.)

1 - یکی از امشاسپندان .

2- دوّمین روز از هر ماه خورشیدی .

3 - یازدهمین ماه سال خورشیدی و دومین ماه زمستان .

4 - تودة بزرگ برفی که در اثر صدا یا هر محرک دیگر از کوه فرو می ریزد.

5 - از الحان قدیم ایرانی .

6 - گیاهی دو ساله و سبز رنگ با گلی زرد که ریشة آن مصرف دارویی دارد.