امام صادق(سلام الله علیه) می فرمایند: «پرخوابی دین و دنیا را از بین می برد.»

آیت الله”جوادی آملی” در کتاب “مفاتیح الخیات” ذیل عنوان “آداب خوابیدن” درباره “وقت خواب” می نویسند:

 

باقر(سلام الله علیه)می فرماید: « خواب در ابتدای روز مایه نادانی و کودنی و خواب  قیلوله(خواب کوتاه نیمروز) نعمت و خواب پس از عصر مایه حماقت و ابلهی و خواب میان مغرب و عشا مایه محرومیت از روزی است..»(۱)

 

امیرمومنان(سلام الله علیه) می فرمایند: « خواب میان مغرب و عشا و پیش از طلوع خورشید مایه فقر است.» (۲)

 

میانه روی در خواب

 

رسول خدا(سلام الله علیه) می فرماید: « خدا سه چیز را دوست دار: کم گویی، کم خوابی  و کم خوری.(۳) و نیز می فرماید: یکی از بدترین چیزهایی که درباره امتم هراس دارم پرخوابی است.» (۴)

 

امیرمومنان(سلام الله علیه) می فرماید: «اهل دنیا کسی است که خوابش بسیار باشد.»(۵)

هم چنین می فرماید:« پرخوری و پرخوابی جان را فاسد می کنند و زیانبارند.» (۶)

 

امام صادق(سلام الله علیه) می فرمایند: «پرخوابی دین و دنیا را از بین می برد.» (۷)

 

امام باقر(سلام الله علیه) می فرماید: « چهار چیز است که مقدار کم آن ها هم بسیار است؛ آتش،خواب،بیماری و دشمنی. {مقدار کم هر یک از این چهار چیز را ناچیز نشمارید بلکه مقدار کم آن ها نیز بسیار است و می تواند منشا پیامد زیاد باشد.}.»(۸)
 
پی نوشت :
 
۱) الفقیه. ج۱٫ص ۵۰۲
۲)  کتاب خصال.ص۵۰۵
۳) تنبیه الخواطر و نزهه النواطر.ج۲٫۱۲۱
۴) الجامع الصضیر.ج۱٫ص۴۹
۵)ارشادالقلوب.ص۲۰۱
۶) غررالحکم.ص۳۶۰
۷) الکافی.ج۵٫ص۸۴
۸) کتاب الخصال.ص۲۳۸

منبع:http://reyhane.info/1392/03/12676/